| |
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO
z dnia 5 listopada 1999 r.
w sprawie zasad ewidencji materiałów bibliotecznych.
Na podstawie art. 28 pkt 4 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o bibliotekach (Dz.
U. Nr 85, poz. 539 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje:
§1. Rozporządzenie określa zasady
ewidencji materiałów bibliotecznych, zwanych dalej "materiałami", w
bibliotekach wchodzących w skład ogólnokrajowej sieci bibliotecznej.
§2. Ewidencja materiałów polega na ujęciu
wpływów i ubytków w sposób umożliwiający identyfikację tych materiałów
oraz na ujęciu ilościowym i wartościowym ich stanu i zachodzących w nim
zmian.
§3.
1. Ewidencja materiałów obejmuje:
- sumaryczną(wstępną) ewidencję wpływów,
- szczegółową ewidencję wpływów,
- szczegółową i sumaryczną ewidencję ubytków,
- finansowo-księgową ewidencję wpływów i ubytków.
2. Podstawą ewidencji materiałów są dowody wpływów i ubytków.
§4.
1. Sumaryczna ewidencja wpływów
polega na wstępnym ujęciu ewidencyjnym wszystkich materiałów wpływających
do biblioteki bez względu na źródło ich wpływu.
2. W ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie ujmuje się poszczególnych
części wydawnictw ciągłych wpływających na bieżąco z prenumeraty lub z
innych źródeł.
3. Wartości materiałów ewidencjonowanych w sposób sumaryczny nie
dolicza się do wartości zbioru biblioteki.
4. Sumaryczną ewidencję wpływów prowadzi się w bibliotekach, w których
wynika to z organizacji pracy.
5. Biblioteki ewidencjonujące materiały przy użyciu programów
komputerowych zwolnione są z obowiązku dokumentowania w formie wydruków
sumarycznej ewidencji materiałów.
§5.
1. Sumaryczną ewidencję wpływów
prowadzi się w rejestrze wpływów, zapisując w jednej pozycji rejestru grupę
materiałów objętych jednym dowodem wpływu.
2. Zależnie od ogólnej rocznej liczby wpływów oraz od liczby wpływów
z poszczególnych źródeł biblioteki prowadzą albo jeden rejestr przybytków
wspólny dla wszystkich rodzajów wpływów, albo odrębny rejestr dla każdego
rodzaju wpływu, których wzory określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
3. Dowód wpływu i zarejestrowana jednostka ewidencyjna muszą być
opatrzone numerami akcesji lub innymi numerami ewidencyjnymi, które wskazują
na wzajemne powiązanie.
§6.
1. Szczegółowa ewidencja wpływów
obejmuje materiały włączane do zbiorów.
2. Biblioteki, które nie prowadzą sumarycznej ewidencji wpływów, są
obowiązane prowadzić na bieżąco szczegółową ewidencję pływów.
3. Szczegółową ewidencję wpływów wynikającą z charakteru materiałów
i potrzeb biblioteki w szczególności można prowadzić dla:
- dokumentów dźwiękowych, audiowizualnych oraz elektronicznych,
- norm i opisów patentowych.
4. Szczegółową ewidencję wpływów materiałów o krótkim okresie użytkowania,
wymagających stałej aktualizacji, gromadzonych w większej liczbie
egzemplarzy, a zwłaszcza skryptów i podręczników w bibliotekach szkół wyższych
i w bibliotekach szkolnych, prowadzi się w sposób uproszczony, wpisując do
rejestru przeznaczonego dla tych materiałów.
5. W ewidencji, o której mowa w ust. 3 i 4, nie ujmuje się materiałów
wykorzystywanych na bieżąco, a w szczególności egzemplarzy wydawnictw ciągłych,
głównie dzienników i magazynów, wydawnictw reklamowych, katalogów, cenników
i prospektów przemysłowo-handlowych oraz instrukcji obsługi maszyn i urządzeń.
6. Wartości materiałów ewidencjonowanych w sposób uproszczony nie
dolicza się do wartości zbioru biblioteki.
§7.
1. Szczegółową ewidencję wpływów,
z wyjątkiem ewidencji, o której mowa w § 6 ust. 4, prowadzi się w księdze
inwentarzowej.
2.Wzór księgi inwentarzowej stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.
§8. Wykaz jednostek ewidencyjnych
stosowanych w sumarycznej i szczegółowej ewidencji wpływów, zwanych dalej
"jednostkami ewidencyjnymi", stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia.
§9.
1. Biblioteki oraz ich filie prowadzą
księgi inwentarzowe dla wydawnictw zwartych i ciągłych oraz zbiorów
specjalnych.
2. Biblioteki, w których wydawnictwa ciągłe nie tworzą wyodrębnionych
zbiorów, mogą prowadzić jedną wspólną księgę inwentarzową dla druków
zwartych i ciągłych.
§10.
1. Księga inwentarzowa składa się
z ponumerowanych stron i przesznurowanych kart, przy czym końce sznurka są
przytwierdzone do ostatniej strony pieczęcią lakową lub naklejką z pieczęcią
urzędową biblioteki. Obok pieczęci kierownik biblioteki i główny księgowy
potwierdzają podpisem treść klauzuli podającej liczbę stron.
2. Karty księgi inwentarzowej, uzyskiwane w formie wydruku z komputerowej
bazy danych, muszą być opatrzone kolejnym numerem strony, a zapisy -
uszeregowane według kolejnych, rosnących numerów inwentarzowych.
3. Wydruk kolejnych kart księgi inwentarzowej następuje z częstotliwością
określoną przez kierownika biblioteki, jednak nie rzadziej niż raz w roku.
§11.
1. Wydawnictwa ciągłe przeznaczone
do stałego lub dłuższego przechowywania podlegają zinwentaryzowaniu po
skompletowaniu określonych jednostek ewidencyjnych.
2. W przypadku wydawnictw ciągłych cennych i ważnych dla biblioteki
dopuszcza się inwentaryzowanie jednostek niekompletnych.
3. Części wydawnictw ciągłych przeznaczone do stałego lub dłuższego
przechowywania i poszyty nie stanowiące kompletnych jednostek ewidencyjnych można
zarejestrować do czasu ich skompletowania w kartotekach niekompletnych
(akcesyjnych) wydawnictw periodycznych i niekompletnych poszytów lub prowadzić
ich rejestrację komputerowo.
§12.
1. W terminach ustalonych przez
kierownika biblioteki, nie rzadziej jednak niż raz w roku, sporządza się
zestawienie liczby i wartości zinwentaryzowanych jednostek ewidencyjnych.
2. Zestawienie podpisuje pracownik, który je sporządził, a w
bibliotekach, które wchodzą w skład innych jednostek organizacyjnych, także
kierownik biblioteki.
3. W zestawieniu nie podaje się materiałów zewidencjonowanych w sposób
uproszczony, o których mowa w § 6 ust. 4.
4. Wzór zestawienia, o którym mowa w ust. 1, stanowi załącznik nr 4 do
rozporządzenia.
§13.
1. Biblioteka ma obowiązek sporządzać
wykazy wpływów dla materiałów wpływających bez dokumentu towarzyszącego,
które mają być włączone do zbiorów, a dla materiałów przekazanych w
darze - jeśli jest taka wola ofiarodawcy.
2. Nie sporządza się wykazów dokumentów życia społecznego.
§14.
1. Materiały wpływające
ewidencjonuje się po sprawdzeniu ich zgodności z dowodami wpływów stanowiącymi
podstawę ewidencji, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2.
2. Dowodami wpływów są:
- rachunki i faktury za materiały zakupione,
- wykazy towarzyszące materiałom przekazanym w formie
egzemplarza obowiązkowego, wymiany lub daru,
- kopie wykazów sporządzonych w bibliotece,
potwierdzających odbiór materiałów przekazanych bez dokumentu,
- protokoły przyjęcia materiałów.
3. Dowody wpływów przechowuje się, zależnie od ich rodzajów, w kolejności
nadawanych im numerów ewidencyjnych lub w kolejności chronologicznej.
4. Czas przechowywania dowodów ewidencyjnych, o których mowa w ust. 1,
zasady przekazywania ich do archiwum i na makulaturę, określają przepisy
regulujące sposób postępowania z dokumentami powstającymi w czasie działalności
biblioteki.
5. Nie wymaga się dowodów wpływów przy prowadzeniu ewidencji szczegółowej
wydawnictw ciągłych, skompletowanych w bibliotece.
§15.
1. Dowód wpływów powinien zawierać spis materiałów,
których dotyczy, sporządzony albo przez instytucję (osobę) przekazującą
dane materiały, albo przez bibliotekę.
2. Jeżeli dowód wpływu obejmuje materiały, które mają być
przedmiotem ewidencji szczegółowej, przy każdej jednostce ewidencyjnej należy
podać jej wartość; w przypadku materiałów zakupionych - cenę (rzeczywisty
koszt zakupu), a w przypadku materiałów otrzymanych bezpłatnie i nie posiadających
informacji o cenie oraz opracowanych lub wytworzonych w bibliotece - bieżącą
szacunkową wartość nabycia.
3. Bieżącą szacunkową wartość nabycia ustala się na podstawie
okresowej wyceny opracowanej komisyjnie i zatwierdzonej przez kierownika
biblioteki.
§16. Szczegółowa i sumaryczna ewidencja ubytków
obejmuje materiały wyłączane ze zbiorów.
§17.
1. Podstawę ewidencji ubytków, o której mowa w §
16, stanowią dowody ubytków, zaakceptowane przez kierownika biblioteki.
2. Dowodami ubytków są:
- protokół ubytków dla materiałów niezwróconych
przez czytelników, za które biblioteka otrzymała ekwiwalent lub zapłatę, którego
wzór stanowi załącznik nr 5 do rozporządzenia,
- protokół komisji w sprawie ubytków dla materiałów:
- niezwróconych przez czytelników, za które biblioteka nie otrzymała ekwiwalentu,
- wycofanych ze zbiorów w wyniku selekcji lub nieodnalezionych w trakcie spisu, którego wzór
stanowi załącznik nr 6 do rozporządzenia.
3. Sumaryczną ewidencję ubytków prowadzi się w rejestrze ubytków, którego
wzór stanowi załącznik nr 7 do rozporządzenia.
4. Ewidencję ubytków, o której mowa w § 16, prowadzi się oddzielnie
dla każdej grupy zbiorów objętych odrębną księgą inwentarzową.
5. Do rejestru ubytków stosuje się odpowiednio przepisy § 10.
§18. Ubytki materiałów zewidencjonowanych w sposób
uproszczony, określony w § 6 ust. 4, ujmuje się w oddzielnych protokołach i
odnotowuje we właściwym rejestrze.
§19.
1. W terminach ustalonych przez kierownika, jednak
nie rzadziej niż raz w roku, prowadzi się zestawienie materiałów
zarejestrowanych w rejestrach ubytków, podając ich liczbę i wartość.
2. W zestawieniach, o których mowa w ust. 1, nie ujmuje się ubytków
materiałów ewidencjonowanych w sposób uproszczony.
3. Wzór zestawienia ubytków stanowi załącznik nr 8 do rozporządzenia.
§20.
1. Przekazanie materiałów zbędnych innej
bibliotece odbywa się na podstawie protokołów. Protokół z pokwitowaniem
odbioru materiałów stanowi dowód ubytku dla biblioteki przekazującej materiały,
a dowód wpływu - dla biblioteki przyjmującej materiały.
2. Przekazywanie materiałów wycofanych na makulaturę stwierdza się
odpowiednią adnotacją umieszczoną na dowodzie ubytku w protokole.
§21. Biblioteki ewidencjonujące materiały przy użyciu
programów komputerowych muszą posiadać:
- dokumentację oprogramowania,
- ustalone sposoby zabezpieczania danych przed
zniszczeniem i ingerencją osób niepowołanych,
- ustalone zasady użytkowania programów dla celów
ewidencji materiałów przez upoważnionych pracowników.
§22. Ewidencja materiałów prowadzona przy użyciu
programów komputerowych powinna zapewnić możliwość:
- zapisania danych właściwych dla sumarycznej i
szczegółowej ewidencji,
- przetwarzania i dostępu do tych danych zgodnie z
potrzebami biblioteki i wymogami wynikającymi z przepisów o ewidencji materiałów,
- wydruku całości lub wskazanych partii danych dla
celów tworzenia ksiąg inwentarzowych lub wynikających z innych potrzeb
biblioteki.
§23.
1. W ewidencji finansowo-księgowej materiałów
wchodzących w skład zbiorów bibliotecznych ujmuje się ich wpływy i ubytki
według rzeczywistych kosztów nabycia, a w przypadkach materiałów otrzymanych
bezpłatnie - według bieżącej szacunkowej wartości, o której mowa w § 15.
2. Do kwot określających wartość nabycia materiałów nie wlicza się
kwot wydatkowanych przez bibliotekę na oprawę i konserwację tych materiałów.
§24.
1. Podstawę zapisów księgowych stanowią rachunki
i faktury sporządzone i zaakceptowane pod względem merytorycznym przez
kierownika biblioteki.
2. Materiały zakupione w celach wymiany księguje się na koncie kosztów,
a w bibliotekach prowadzi się kontrolę ilościową dokonywanej wymiany.
§25. Kwoty wydatkowane na prenumeratę, a także na zakup
niekompletnych jednostek wydawnictw ciągłych, księguje się w momencie ich
wydatkowania tylko na koncie kosztów. Jeśli przedsiębiorca zajmujący się
sprzedażą wydawnictw ciągłych wystawia rachunki i faktury za wydawnictwa objęte
prenumeratą, przedpłaty księguje się na kontach rozrachunków, a na konta
kosztów wprowadza się wartość wydawnictw po otrzymaniu rachunku.
§26. Przepisy § 23 stosuje się przy trybie postępowania
w stosunku do kwot wydatkowanych przez bibliotekę tytułem przedpłaty na określone
materiały oraz kwot wypłacanych za wydawnictwa zwarte ukazujące się w formie
poszytów.
§27. Biblioteki zobowiązane są do ustalenia raz w roku
wartości zbiorów wykazywanej w ewidencji sumarycznej bądź szczegółowej z
wartością wykazywaną na koncie ewidencji majątkowej.
§28. Ustalenie zapisów w ewidencji sumarycznej bądź
szczegółowej ze stanem wykazanym na koncie ewidencji majątkowej obejmuje następujące
czynności:
- ustalenie wartości zbiorów zinwentaryzowanych na
podstawie ksiąg inwentarzowych lub rejestrów wpływów i pomniejszenie jej o
wartość ubytków wykazaną w rejestrze ubytków,
- porównanie wyników z zapisami na koncie ewidencji
majątkowej, ustalenie i wyjaśnienie ewentualnych różnic.
§29.
1. Zinwentaryzowane materiały podlegają kontroli
wewnętrznej polegającej na:
- sprawdzeniu obiegu dowodów wpływów i ubytków oraz materiałów,
- przeprowadzeniu skontrum części materiałów, a
przede wszystkim materiałów narażonych na straty lub szczególnie cennych,
- opracowywaniu zaleceń, których celem będzie poprawa gospodarki.
2. Kontrolę materiałów, o których mowa w § 6, przeprowadza się w sposób
ciągły.
§30.
1. Skontrum materiałów polega na:
- porównaniu zapisów inwentarzowych ze stanem faktycznym materiałów,
- stwierdzeniu i wyjaśnieniu różnic między
zapisami ewidencyjnymi a stanem faktycznym zbiorów oraz ustaleniu ewentualnych
braków.
2. Podstawą przeprowadzenia skontrum mogą być zapisy inwentarzowe z ksiąg
inwentarzowych, komputerowych baz danych, katalogów topograficznych i innej
dokumentacji, a dla materiałów wypożyczonych poza bibliotekę - karty książki,
karty czytelników, rewersy.
§31.
1. Skontrum materiałów, do których czytelnicy mają
wolny dostęp, przeprowadza się co najmniej raz na 5 lat.
2. W bibliotekach o innym systemie udostępniania niż określony w ust. 1,
w których zbiory nie przekraczają 100 tysięcy jednostek ewidencyjnych,
skontrum powinno być przeprowadzone co najmniej raz na 10 lat. Skontrum można
także przeprowadzać częściami w odniesieniu do części materiałów.
3. W bibliotekach o innym systemie udostępniania niż określony w ust. 1,
w których zbiory przekraczają 100 tysięcy jednostek ewidencyjnych, prowadzi
się kontrolę materiałów w sposób ciągły.
§32.
1. Skontrum przeprowadza komisja skontrowa, zwana
dalej "komisją".
2. Liczbę członków komisji i jej skład osobowy ustala kierownik
biblioteki.
3. Komisja działa na podstawie regulaminu nadanego przez kierownika
biblioteki.
§33. Materiały nieodnalezione w czasie skontrum
przeprowadzonego po raz pierwszy ani nie figurujące w ewidencji uznaje się za
braki względne, a przy ponownym skontrum uznaje się za braki bezwzględne.
§34. Materiały uznane za braki bezwzględne wpisuje się
do rejestru ubytków.
§35.
1. Z przeprowadzonego skontrum komisja sporządza
protokół komisji, który powinien zawierać:
- wnioski w sprawie nieodnalezionych materiałów wraz z uzasadnieniem,
- określenie wartości materiałów, o których mowa w pkt 1.
2. Do protokołu załącza się regulamin komisji.
§36.
1. Jeżeli materiały uznane za braki bezwzględne i
zarejestrowane jako ubytki zostaną odnalezione, należy je traktować jako nowe
wpływy.
2. Jeżeli pracownik zapłacił za materiały, o których mowa w ust.1,
otrzymuje zwrot wpłaconej kwoty.
§37. Materiały, które wpływają do biblioteki, lecz nie
odpowiadają jej potrzebom, tworzą oddzielną grupę materiałów zbędnych,
nie objętych ewidencją szczegółową i finansowo-księgową.
§38. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
Wzór A
Rejestr przybytków

Wzór B

ZAŁĄCZNIK Nr 2
Wzór

ZAŁĄCZNIK Nr 3
WYKAZ JEDNOSTEK EWIDENCYJNYCH STOSOWANYCH W SUMARYCZNEJ I
SZCZEGÓŁOWEJ EWIDENCJI WPŁYWÓW
W sumarycznej i szczegółowej ewidencji wpływów dla określonych rodzajów
materiałów stosuje się następujące jednostki ewidencyjne:
1. dla dokumentów dźwiękowych (audialnych):
- płyta - dla płyt gramofonowych i kompaktowych, bez względu na
to, czy zawiera część utworu, jeden lub kilka utworów,
- zestaw płyt - dla kompletu płyt gramofonowych, stanowiącego całość
wydawniczą i opatrzonego wspólnym tytułem,
- kaseta - dla nagrań na kasetach magnetofonowych, bez względu na
to, czy zawiera jeden lub kilka utworów,
- zestaw kaset - dla kompletu kaset magnetofonowych, stanowiącego
całość wydawniczą i opatrzonego wspólnym tytułem;
2. dla dokumentów elektronicznych:
- dyskietka - dla dokumentów opublikowanych jako całość
wydawnicza na dyskietce komputerowej,
- zestaw dyskietek - dla kompletu dyskietek, stanowiącego całość
wydawniczą i opatrzonego wspólnym tytułem,
- płyta CD ROM - dla dokumentów opublikowanych jako całość
wydawnicza na płycie CD ROM,
- zestaw płyt CD ROM - dla kompletu płyt CD ROM, stanowiącego całość
wydawniczą i opatrzonego wspólnym tytułem;
3. dla dokumentów ikonograficznych:
- wolumen - dla dokumentów ikonograficznych opublikowanych jako całość
wydawnicza albo ujętych sztucznie w całość oraz publikowanych w częściach,
po skompletowaniu określonej całości wydawniczej,
- teka - dla dokumentów ikonograficznych opublikowanych jako całość
wydawnicza albo połączonych sztucznie w całość oraz publikowanych w częściach,
po skompletowaniu określonej całości wydawniczej, i ujętych w tekę
opatrzoną wspólnym tytułem,
- plansza - dla dokumentów ikonograficznych stanowiących
samodzielną całość albo stanowiących część większej całości przed
jej skompletowaniem dla ekslibrisu, plakatu, ryciny, rysunku,
- fotografia - dla pojedynczych fotografii,
- obraz - dla pojedynczych obrazów;
4. dla dokumentów kartograficznych:
- globus - dla globusów wydanych w formie kulistego modelu ziemi
albo nieba,
- mapa - dla map publikowanych jako całość wydawnicza, dla map i
globusów w formie mapy płaskiej, wydawanych w odcinkach niesamodzielnych po
skompletowaniu całości, oraz dla atlasów wydawanych w częściach przed
skompletowaniem całości,
- odcinek-mapa - dla map wydawanych w odcinkach samodzielnych,
- wolumen - dla atlasów publikowanych jako całość wydawnicza i
dla atlasów wydawanych w częściach po ich skompletowaniu;
5. dla dokumentów normalizacyjnych, dokumentów patentowych oraz dokumentów
techniczno-handlowych:
wolumen - dla pojedynczych norm, opisów patentowych, cenników, katalogów
i innych dokumentów tego typu, stanowiących samodzielną całość wydawniczą,
oraz zbiorów tych dokumentów opublikowanych jako całość wydawnicza;
6. dla dokumentów oglądowych:
- zwój - dla filmów niemych i przeźroczy, bez względu na to, czy
zawiera jeden utwór, kilka czy część utworu,
- klatka, zestaw klatek - dla kompletu przeźroczy oprawnych w
ramki, stanowiącego całość wydawniczą i opatrzonego wspólnym tytułem, z
wyjątkiem pojedynczych klatek filmów niemych i przeźroczy, które nie
podlegają ewidencji;
7. dla dokumentów słuchowo-oglądowych:
- zwój - dla filmów dźwiękowych na taśmie filmowej, bez względu
na to, czy zawiera jeden utwór, kilka czy część utworu,
- kaseta - dla filmów dźwiękowych wydawanych na kasecie wideo,
bez względu na to, czy zawiera jeden utwór, kilka czy część utworu,
- zestaw kaset - dla kompletu kaset wideo, stanowiącego całość
wydawniczą i opatrzonego wspólnym tytułem;
8. dla mikroformy:
- zwój, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach wycinek zwoju -
dla mikrofilmów,
- mikrofisza - dla pojedynczych mikrofisz stanowiących całość
wydawniczą,
- zestaw mikrofisz - dla kompletu mikrofisz stanowiących całość
wydawniczą opatrzoną wspólnym tytułem;
9. dla rękopisów:
- pojedynczy utwór - dla rękopisów oprawnych, zeszytowych i luźnokartkowych,
zawierających pojedynczy utwór, niezależnie od ich kompletności i liczby
woluminów, zeszytów lub kart,
- wolumen - dla rękopisów oprawnych, zawierających kilka utworów
różnych autorów lub materiały różne treściowo,
- zespół listów - dla grupy listów powiązanych ze sobą
formalnie lub treściowo,
- pojedynczy list - dla pojedynczych listów o doniosłym znaczeniu,
jeśli nie można ich przyłączyć do zespołu listów danego autora lub
kierowanych do danego adresata,
- zespół archiwalny - dla archiwów rodzinnych, osobowych,
prasowych, instytucji oraz kolekcji rękopiśmiennych, stanowiących pewne całości
i uporządkowanych przez pierwotnego właściciela lub wyodrębnionych później,
- pojedynczy dokument - dla pojedynczych dokumentów archiwalnych,
- zespół dokumentów - dla dokumentów powiązanych ze sobą
formalnie lub treściowo;
10. dla wydawnictwa ciągłego:
- wolumen - dla wydawnictw ciągłych oprawionych oraz dla
wydawnictw ciągłych skompletowanych, podzielonych na części do oprawy,
- zeszyt - dla wydawnictw ciągłych bieżących oraz dla wydawnictw
z lat ubiegłych nieoprawionych, w których występują braki;
11. dla wydawnictwa zwartego:
- wolumen - dla wydawnictw zwartych opublikowanych jako całość
wydawnicza oraz wydawnictw zwartych publikowanych w częściach przed
skompletowaniem określonych całości wydawniczych,
- poszyt - dla wydawnictw zwartych publikowanych w częściach przed
skompletowaniem określonych całości wydawniczych.
ZAŁĄCZNIK Nr 4
Wzór
Zestawienie zinwentaryzowanych jednostek ewidencyjnych

ZAŁĄCZNIK Nr 5

ZAŁĄCZNIK Nr 6




ZAŁĄCZNIK Nr 7
Wzór

ZAŁĄCZNIK Nr 8
Wzór
|