| |
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KULTURY i SZTUKI
z dnia 23 kwietnia 1999 r.
w sprawie zasad wynagradzania pracowników zatrudnionych w
instytucjach kultury prowadzących w szczególności działalność w zakresie
upowszechniania kultury.
Na podstawie art. 31 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i
prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 1997 r. Nr 110, poz. 721 i Nr
141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje:
§ 1.
Rozporządzenie stosuje się do pracowników zatrudnionych w
instytucjach kultury prowadzących w szczególności działalność w zakresie
upowszechniania kultury, zwanych dalej "pracownikami", zatrudnionych
w:
- bibliotekach,
- domach kultury, ośrodkach i klubach kultury, świetlicach i ogniskach
artystycznych,
- galeriach i centrach sztuki,
- ośrodkach badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury,
- domach pracy twórczej,
- muzeach,
- biurach wystaw artystycznych,
- jednostkach organizacyjnych mających na celu ochronę zabytków,
- Filmotece Narodowej.
§ 2.
Ustala się:
- tabele stawek wynagrodzenia zasadniczego, stanowiące załącznik nr 1 do
rozporządzenia,
- tabele zaszeregowania stanowisk pracy i dodatku funkcyjnego, stanowiące załącznik
nr 2 do rozporządzenia,
- tabelę funkcji, których pełnienie uprawnia do dodatku funkcyjnego niektórych
pracowników, stanowiącą załącznik nr 3 do rozporządzenia.
§ 3.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o
"minimalnej
stawce" - rozumie się przez to minimalną stawkę miesięcznego
wynagrodzenia zasadniczego w pierwszej kategorii zaszeregowania, określoną w
tabeli 1 w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
2. "pracownikach zarządzającychstawce"- rozumie się przez to pracowników zatrudnionych na stanowiskach dyrektorów, zastępców dyrektorów i głównych księgowych
§ 4.
1. Pracownikom przysługuje dodatek za wieloletnią pracę,
zwany dalej "dodatkiem za wysługę lat", w wysokości 5% miesięcznego
wynagrodzenia zasadniczego po 5 latach pracy, wzrastający o 1% za każdy następny
rok, aż do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po 20 i
dalszych latach pracy.
2. Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wysługę lat wlicza się
wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z
mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego
zależą uprawnienia pracownicze.
3. W przypadku dodatkowego zatrudnienia pracownika prawo do dodatku za wysługę
lat ustala się odrębnie dla każdego stosunku pracy. Do okresu dodatkowego
zatrudnienia nie podlegają zaliczeniu okresy zatrudnienia podstawowego.
4. Dodatek za wysługę lat wypłaca się za wszystkie dni pracy oraz dni
usprawiedliwionej nieobecności w pracy, za które pracownikowi przysługuje
wynagrodzenie lub zasiłek z ubezpieczenia społecznego.
5. Dodatek za wysługę lat wypłacany jest w terminie wypłaty wynagrodzenia:
- począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
pracownik nabył prawo do dodatku lub prawo do wyższej stawki dodatku, jeżeli
nabycie prawa nastąpiło w ciągu miesiąca,
- za dany miesiąc, jeżeli nabycie prawa do dodatku lub prawa do wyższej
stawki dodatku nastąpiło pierwszego dnia miesiąca.
§ 5.
1. Pracownikom zatrudnionym na stanowiskach kierowniczych przysługuje
dodatek funkcyjny.
2. Przy ustalaniu wysokości dodatku funkcyjnego należy w szczególności uwzględnić:
- stopień samodzielności organizacyjnej danej instytucji,
- liczbę pracowników zatrudnionych w instytucji (komórce organizacyjnej),
- zakres działania instytucji (komórki organizacyjnej).
3. Wykaz stanowisk, na których przysługuje dodatek funkcyjny, określa załącznik
nr 2 cz. II i załącznik nr 3.
§ 6.
1. Pracownikom przysługuje dodatek za prace wykonywane w
warunkach szkodliwych dla zdrowia, szczególnie uciążliwych lub
niebezpiecznych w wysokości:
- do 5% minimalnej stawki - przy pierwszym stopniu szkodliwości dla zdrowia
lub szczególnej uciążliwości,
- do 10% minimalnej stawki - przy drugim stopniu szkodliwości dla zdrowia lub
szczególnej uciążliwości,
- do 15% minimalnej stawki - przy trzecim stopniu szkodliwości dla zdrowia lub
szczególnej uciążliwości oraz przy pracach wykonywanych w warunkach
niebezpiecznych.
2. Zasady przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr
4 do rozporządzenia.
(...)
§ 10.
Pracownikom przysługuje za posiadanie stopnia naukowego
doktora lub doktora habilitowanego dodatek w wysokości do 5% minimalnej stawki.
§ 11.
1. Pracownikom przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości:
- 75% miesięcznego wynagrodzenia - po 20 latach pracy,
- 100% miesięcznego wynagrodzenia - po 25 latach pracy,
- 150% miesięcznego wynagrodzenia - po 30 latach pracy,
- 200% miesięcznego wynagrodzenia - po 35 latach pracy,
- 300% miesięcznego wynagrodzenia - po 40 latach pracy.
2. Do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się
wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z
mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego
zależą uprawnienia pracownicze. W razie równoczesnego pozostawania w więcej
niż w jednym stosunku pracy, do okresu pracy uprawniającego do nagrody wlicza
się jeden z tych okresów.
3. Pracownik nabywa prawo do nagrody jubileuszowej w dniu upływu okresu
uprawniającego do nagrody.
4. Pracownik jest obowiązany udokumentować swoje prawo do nagrody, jeżeli w
jego aktach osobowych brak jest odpowiedniej dokumentacji.
5. Wypłata nagrody jubileuszowej powinna nastąpić niezwłocznie po nabyciu
przez pracownika prawa do tej nagrody.
6. Podstawę obliczenia nagrody jubileuszowej stanowi wynagrodzenie przysługujące
pracownikowi w dniu nabycia prawa do nagrody, a jeżeli dla pracownika jest to
korzystniejsze - wynagrodzenie przysługujące mu w dniu jej wypłaty. Jeżeli
pracownik nabył prawo do nagrody jubileuszowej będąc zatrudnionym w innym
wymiarze czasu pracy niż w dniu jej wypłaty, podstawę obliczenia nagrody
stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi w dniu nabycia prawa do
nagrody. Nagrodę oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu
ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.
7. W razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem pracownika na
emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy, pracownikowi, któremu
do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej brakuje mniej niż 12 miesięcy licząc
od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę tę wypłaca się w dniu rozwiązania
stosunku pracy.
8. Jeżeli w dniu 1 lipca 1996 r. albo w dniu wejścia w życie przepisów
wprowadzających zaliczalność do okresów uprawniających do świadczeń
pracowniczych okresów nie podlegających dotychczas wliczeniu pracownikowi upłynął
okres uprawniający go do dwóch lub więcej nagród, wypłaca mu się tylko
jedną nagrodę - najwyższą.
9. Pracownikowi, który w dniu 1 lipca 1996 r. albo w dniu wejścia w życie
przepisów, o których mowa w ust. 8, ma okres dłuższy niż wymagany do
nagrody danego stopnia, a w ciągu 12 miesięcy od tego dnia upłynie okres
uprawniający go do nabycia nagrody wyższego stopnia, nagrodę niższą wypłaca
się w pełnej wysokości, a w dniu nabycia prawa do nagrody wyższej - różnicę
między kwotą nagrody wyższej a kwotą nagrody niższej.
10. Przepisy ust. 8 i 9 mają odpowiednio zastosowanie, w razie gdy w dniu, w którym
pracownik udokumentował swoje prawo do nagrody, był uprawniony do nagrody wyższego
stopnia oraz w razie gdy pracownik prawo to nabędzie w ciągu 12 miesięcy od
tego dnia.
11. Pracownikowi, który był zatrudniony w dniu 1 lipca 1996 r., przy ustalaniu
prawa do kolejnych nagród jubileuszowych wlicza się okresy, które zostały
wliczone temu pracownikowi przy ustalaniu prawa do nagrody jubileuszowej, do której
nabył prawo przed tym dniem.
12. Pracownicy, którzy podjęli zatrudnienie po dniu 1 lipca 1996 r., nabywają
prawo do nagrody jubileuszowej na zasadach określonych w ust. 2-10.
§ 12.
1. Pracownikom spełniającym warunki uprawniające do
emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, których stosunek pracy
ustał w związku z przejściem na emeryturę lub rentę, przysługuje
jednorazowa odprawa pieniężna w wysokości:
- jednomiesięcznego wynagrodzenia - jeżeli pracownik był zatrudniony krócej
niż 15 lat,
- dwumiesięcznego wynagrodzenia - po przepracowaniu co najmniej 15 lat,
- trzymiesięcznego wynagrodzenia - po przepracowaniu co najmniej 20 lat.
2. Odprawę oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu
ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.
3. Okresy pracy i inne okresy uprawniające do odprawy ustala się według zasad
obowiązujących przy ustalaniu okresów uprawniających do dodatku za
wieloletnią pracę.
4. Pracownik, który otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej
prawa.
§ 13.
Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20 % stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, nie niższy jednak od dodatku ustalonego na podstawie art. 1518 § 1 Kodeksu pracy.
§ 14.
Pracownikom zatrudnionym stale w systemie zmianowym przysługuje
za pracę na drugiej zmianie dodatek w wysokości 10% godzinowej stawki
wynagrodzenia zasadniczego.
§ 15.
Pracownikom wewnętrznej służby ochrony zatrudnionym na
stanowiskach młodszych wartowników, wartowników i starszych wartowników, którym
powierzono przewodnictwo psów, przysługuje dodatek za opiekę nad psem w
wysokości do 10% minimalnej stawki.
§ 16.
Pracownikowi, który pełni funkcję brygadzisty, polegającą
na kierowaniu, organizowaniu i nadzorowaniu pracy brygady, przysługuje z tytułu
wykonywania tych czynności w okresie pełnienia tej funkcji dodatek w wysokości
uzależnionej od liczby pracowników zatrudnionych w brygadzie - do 20%
godzinowej stawki wynagrodzenia zasadniczego.
§ 17.
Pracownikom zatrudnionym na terenie wsi oraz miast liczących
do 5 tys. mieszkańców może być przyznany dodatek w wysokości do 10% miesięcznego
wynagrodzenia zasadniczego.
§ 18.
1. W ramach środków na wynagrodzenia osobowe może być
tworzony fundusz premiowy.
2. Wysokość funduszu premiowego oraz zasady przyznawania i wypłacania premii
ustala regulamin zakładowy.
§ 19.
1. W ramach posiadanych środków na wynagrodzenia tworzy się fundusz nagród w wysokości do 3 % planowanych środków na wynagrodzenia osobowe.
2. Fundusz nagród, o którym mowa w ust. 1, może być podwyższany w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia.
§ 20.
1. Pracownikom zatrudnionym w niepełnym wymiarze czasu pracy
przysługuje wynagrodzenie zasadnicze i inne składniki wynagrodzenia w wysokości
proporcjonalnej do wymiaru czasu pracy określonego w umowie o pracę.
2. Godzinową stawkę:
- wynagrodzenia zasadniczego wynikającego z osobistego zaszeregowania
pracownika, określonego stawką miesięczną, oraz
- wynikającą z minimalnej stawki, o której mowa w § 3, ustala się, dzieląc
miesięczną stawkę wynagrodzenia przez liczbę godzin pracy przypadających do
przepracowania w danym miesiącu.
§ 21.
Traci moc rozporządzenie Ministra Kultury i Sztuki z dnia 31
marca 1992 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników instytucji kultury
prowadzących gospodarkę finansową na zasadach ustalonych dla zakładów budżetowych
(Dz. U. Nr 35, poz. 152 i Nr 58, poz. 285, z 1993 r. Nr 42, poz. 197, z 1994 r.
Nr 28, poz. 102, Nr 72, poz. 318 i Nr 120, poz. 587, z 1995 r. Nr 17, poz. 81,
Nr 92, poz. 458 i Nr 122, poz. 591, z 1996 r. Nr 121, poz. 570, z 1997 r. Nr 37,
poz. 232 oraz z 1998 r. Nr 62, poz. 393).
§ 22.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od
dnia 1 marca 1999 r.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
TABELE STAWEK WYNAGRODZENIA ZASADNICZEGO
1. Pracownicy działalności podstawowej, administracji i obsługi
ZAŁĄCZNIK Nr 2
TABELE ZASZEREGOWANIA STANOWISK PRACY I DODATKU FUNKCYJNEGO
I. Tabele zaszeregowania stanowisk pracy
1. Pracownicy działalności podstawowej
ZAŁĄCZNIK Nr 3
TABELA FUNKCJI, KTÓRYCH PEŁNIENIE UPRAWNIA DO DODATKU
FUNKCYJNEGO NIEKTÓRYCH PRACOWNIKÓW
1 W strukturze organizacyjnej instytucji.
2 Dodatek przysługuje, jeżeli pracownik na tym stanowisku kieruje zespołem
pracowników lub sprawuje nadzór merytoryczny nad działalnością jednostek niższego
szczebla (poradnictwo, instruktaż).
|