| |
USTAWA
z dnia 25 lipca 1985 r.
o jednostkach badawczo-rozwojowych.
(...)
Art. 30.
Jednostka badawczo-rozwojowa może zatrudniać:
- pracowników naukowych,
- pracowników badawczo-technicznych,
- pracowników inżynieryjno-technicznych,
- pracowników administracyjno-ekonomicznych,
- pracowników bibliotecznych i pracowników dokumentacji naukowej,
- pracowników służby zdrowia,
- pracowników na stanowiskach robotniczych,
- pracowników obsługi i innych.
Rozdział 7
Pracownicy naukowi
Art. 32.
1. Pracownikiem naukowym może być osoba o wymaganych
ustawą kwalifikacjach naukowych i wysokim poziomie etycznym.
2. Podstawowym obowiązkiem pracownika naukowego jest realizacja celów i zadań
jednostki badawczo-rozwojowej, a w szczególności prowadzenie działalności
naukowej i rozwojowej, zapewniającej stały rozwój nauki i techniki.
(...)
Art. 34.
1. Pracownikami naukowymi są bibliotekarze
dyplomowani oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji naukowej.
2. Dyplomowani bibliotekarze i dyplomowani pracownicy dokumentacji naukowej są
zatrudniani odpowiednio na stanowiskach:
- starszego kustosza dyplomowanego lub starszego dokumentalisty
dyplomowanego,
- kustosza dyplomowanego lub dokumentalisty dyplomowanego,
- adiunkta bibliotecznego lub adiunkta dokumentacji naukowej,
- asystenta bibliotecznego lub asystenta dokumentacji naukowej.
Art. 35.
1. Stosunek pracy z pracownikiem naukowym nawiązuje
się na podstawie mianowania albo przez zawarcie umowy o pracę.
2. Pracownika naukowego na stanowisko profesora lub docenta mianuje się na
czas nieokreślony, z zastrzeżeniem art. 33 ust. 5; mianowania dokonuje organ
sprawujący nadzór, na wniosek dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej.
3. Stosunek pracy z innymi pracownikami naukowymi niż określeni w ust. 2
nawiązuje się przez zawarcie umowy o pracę.
4. Nawiązanie stosunku pracy z pracownikiem naukowym, dla którego jednostka
badawczo-rozwojowa jest dodatkowym miejscem pracy lub miejscem pracy w niepełnym
wymiarze czasu pracy, następuje na podstawie umowy o pracę.
5. Pracownicy naukowi podlegają okresowym ocenom dorobku naukowego i
technicznego, dokonywanym przez radę naukową.
5a. Minister właściwy do spraw nauki określa, w drodze rozporządzenia,
sposób dokonywania okresowych ocen dorobku naukowego i technicznego pracowników
naukowych zatrudnionych w jednostkach badawczo-rozwojowych, uwzględniając w
szczególności okresy zatrudnienia, po upływie których dokonuje się oceny
pracownika naukowego, tryb dokonywania oceny i wyznaczania przez radę naukową
zespołów oceniających oraz tryb rozpatrywania wniosków o dokonanie
ponownej oceny, jeżeli pracownik naukowy nie zgadza się z oceną zespołu
oceniającego.
6. Odwołanie pracownika naukowego z powierzonej mu funkcji w jednostce
badawczo-rozwojowej nie powoduje rozwiązania stosunku pracy.
Art. 36.
1. Do obowiązków pracownika naukowego należy
realizacja zadań statutowych jednostki badawczo-rozwojowej, w szczególności
poprzez:
- twórczą działalność naukową polegającą na rozwiązywaniu problemów
naukowych na użytek praktyki społecznej i gospodarczej,
- wprowadzanie do praktyki wyników badań naukowych,
- podnoszenie swoich kwalifikacji,
- upowszechnianie osiągnięć nauki, w tym poprzez publikacje oraz aktywny
udział w życiu naukowym,
- kształcenie kadry naukowej,
- udział w pracach organizacyjnych jednostki badawczo-rozwojowej związanej
z pracami naukowymi oraz działalnością dydaktyczną lub artystyczną, a w
jednostce badawczo-rozwojowej nadzorowanej przez ministra właściwego do
spraw zdrowia - także udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakładzie opieki
zdrowotnej prowadzonym przez tę jednostkę.
2. Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się do pracowników zatrudnionych na
stanowisku asystenta.
3. (skreślony).
4. (skreślony).
Art. 37.
1. Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym
ulega rozwiązaniu z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia na
wniosek pracownika, a ponadto w przypadkach:
- trwałej niezdolności do pracy naukowej, spowodowanej chorobą,
- (skreślony),
- otrzymania dwukrotnej negatywnej oceny w trybie określonym w art. 35 ust.
5 i 5a,
- likwidacji jednostki badawczo-rozwojowej lub jej reorganizacji, połączonej
ze zmniejszeniem stanu zatrudnienia.
2. Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym ulega rozwiązaniu bez
wypowiedzenia:
- w razie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, jeżeli okres tej
choroby przekracza rok; w szczególnie uzasadnionych przypadkach, po
stwierdzeniu przez komisję lekarską poprawy stanu zdrowia i możliwości
powrotu do pracy, okres nieobecności w pracy spowodowanej chorobą może być
przedłużony ponad rok, nie dłużej jednak niż do dwóch lat,
- z końcem roku kalendarzowego, w którym pracownik kończy 70 rok życia,
- w razie rażącego niewywiązywania się pracownika z podstawowych obowiązków
pracownika naukowego, stwierdzonego w trybie określonym w przepisie art. 35
ust. 5.
3. Stosunek pracy z mianowanym pracownikiem naukowym może ulec rozwiązaniu w
każdym czasie za zgodą stron.
4. Rozwiązania stosunku pracy z mianowanym pracownikiem naukowym, z
zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia lub bez wypowiedzenia,
dokonuje organ, który dokonał mianowania, na wniosek dyrektora jednostki
badawczo-rozwojowej, zaopiniowany przez radę naukową.
Art. 38.
Stosunek pracy mianowanego pracownika naukowego
wygasa bez wypowiedzenia z mocy prawa w razie:
- ukarania w trybie dyscyplinarnym karą zwolnienia z pracy,
- skazania na karę pozbawienia praw publicznych albo prawa wykonywania
zawodu,
- pozbawienia tytułu naukowego,
- skazania na karę pozbawienia wolności - po upływie miesiąca od dnia
skazania,
- (skreślony).
Art. 39.
Mianowani pracownicy naukowi ponoszą odpowiedzialność
dyscyplinarną za rażące naruszenie swych obowiązków lub uchybienie godności
pracownika nauki.
Art. 39a.
Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte
po upływie czterech miesięcy od dnia powzięcia przez właściwy organ
jednostki badawczo-rozwojowej wiadomości o popełnieniu czynu uzasadniającego
ukaranie dyscyplinarne i po upływie trzech lat od popełnienia tego czynu. Jeżeli
jednak czyn stanowi przestępstwo - okres ten nie może być krótszy od
okresu przedawnienia tego przestępstwa.
Art. 39b.
1. Karami dyscyplinarnymi stosowanymi wobec
mianowanych pracowników naukowych są:
- upomnienie,
- nagana,
- nagana z pozbawieniem od roku do trzech lat prawa pełnienia funkcji
kierowniczych w jednostkach badawczo-rozwojowych,
- wydalenie z pracy.
2. Prawomocne orzeczenie kary wymienionej w ust. 1 pkt 4 powoduje wygaśnięcie
stosunku pracy oraz zakaz ubiegania się o zatrudnienie w jednostce
badawczo-rozwojowej przez okres pięciu lat.
Art. 40.
1. W sprawach dyscyplinarnych mianowanych pracowników
naukowych orzekają:
- w pierwszej instancji - komisje dyscyplinarne powoływane przez organy
sprawujące nadzór,
- w drugiej instancji - wyższa komisja dyscyplinarna powoływana przez
ministra właściwego do spraw nauki.
2. Członków komisji dyscyplinarnych, w tym przewodniczącego i zastępców
przewodniczącego, powołuje się na okres 4 lat.
3. Komisje dyscyplinarne działają w zespołach trzyosobowych.
3a. Komisja dyscyplinarna wszczyna postępowanie dyscyplinarne z dniem zgłoszenia
przez rzecznika dyscyplinarnego wniosku o wszczęcie tego postępowania.
3b. Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy, z
zastrzeżeniem przepisów o ochronie tajemnicy ustawowo chronionej. W
przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o orzeczenie kary wydalenia z
pracy, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący składu orzekającego
wyznacza obrońcę spośród mianowanych pracowników naukowych.
3c. Komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy.
3d. Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej jednostki badawczo-rozwojowej strony
mogą odwołać się do wyższej komisji dyscyplinarnej w ciągu 14 dni od
dnia doręczenia orzeczenia.
3e. Od orzeczeń wyższej komisji dyscyplinarnej przysługuje odwołanie do Sądu
Apelacyjnego w Warszawie. Od orzeczenia Sądu Apelacyjnego kasacja nie przysługuje.
3f. Do rozpatrzenia odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania
cywilnego o apelacji.
4. Minister właściwy do spraw nauki, w drodze rozporządzenia, określa
szczegółowe zasady powoływania i organizacji komisji dyscyplinarnych,
zasady wyznaczania składów orzekających, rzeczników dyscyplinarnych, tryb
postępowania dyscyplinarnego, wykonywania kar dyscyplinarnych oraz ich
darowania i zatarcia.
Art. 41.
Pracownik naukowy zatrudniony w pełnym wymiarze
czasu pracy, podejmując dodatkowe zatrudnienie w ramach stosunku pracy, ma
obowiązek zawiadomić o tym dyrektora jednostki.
Art. 42.
W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do
pracowników naukowych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników
naukowych w szkołach wyższych.
(...)
Rozdział 11
Pozostali pracownicy
Art. 54.
1. Pracowników, o których mowa w przepisie art. 30
pkt 5-8, zatrudnia się na podstawie umowy o pracę.
2. Do obowiązków pracowników, o których mowa w ust. 1, należy wykonywanie
zadań ustalonych odrębnymi przepisami albo wynikających z ich specjalności
zawodowych lub określonych w regulaminie organizacyjnym jednostki
badawczo-rozwojowej.
3. Kwalifikacje pracowników, o których mowa w ust. 1, określają odrębne
przepisy lub przepisy o wynagradzaniu.
Rozdział 12
Uprawnienia pracowników jednostki badawczo-rozwojowej
Art. 55.
1. Zasady wynagradzania pracowników jednostki
badawczo-rozwojowej, a także wymagane zgodnie z przepisami art. 50, 53 i 54
ust. 3 kwalifikacje pracowników, o których mowa w tych przepisach, określa
się w układach zbiorowych pracy lub w regulaminach wynagradzania, ustalanych
na podstawie przepisów Kodeksu pracy.
2. Pracownikom jednostki badawczo-rozwojowej przysługuje dodatek za wysługę
lat:
- dla pracowników naukowych i badawczo-technicznych - w wysokości 3% miesięcznego
wynagrodzenia zasadniczego po 3 latach pracy, wzrastający o 1% w każdym następnym
roku do 20% po 20 latach pracy,
- dla pozostałych pracowników jednostki badawczo-rozwojowej - w wysokości
5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po 5 latach pracy, wzrastający o
1% w każdym następnym roku do 20% po 20 latach pracy.
3. (skreślony).
4. Za wieloletnią pracę pracownikom jednostek badawczo-rozwojowych przysługują
nagrody jubileuszowe w wysokości:
- po 20 latach pracy - 75% wynagrodzenia miesięcznego,
- po 25 latach pracy - 100% wynagrodzenia miesięcznego,
- po 30 latach pracy - 150% wynagrodzenia miesięcznego,
- po 35 latach pracy - 200% wynagrodzenia miesięcznego,
- po 40 latach pracy - 300% wynagrodzenia miesięcznego,
- po 45 latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.
5. Okresy pracy i inne okresy uprawniające do dodatku za wysługę lat oraz
do nagrody jubileuszowej ustala się w obowiązującym w jednostce
badawczo-rozwojowej układzie zbiorowym pracy lub regulaminie wynagradzania.
Art. 56.
1. Czas pracy pracowników jednostki
badawczo-rozwojowej, z wyjątkiem pracowników zatrudnionych na stanowiskach
robotniczych, pracowników obsługi, kierowców oraz pracowników
zatrudnionych przy pilnowaniu, wynosi 40 godzin tygodniowo, chyba że przepisy
szczególne przewidują inną normę czasu pracy.
2. Do czasu pracy pracowników jednostek badawczo-rozwojowych nadzorowanych
przez ministra właściwego do spraw zdrowia, o których mowa w art. 36 ust.
3(2), stosuje się odpowiednio przepisy o czasie pracy pracowników zakładów
społecznej służby zdrowia(3).
3. Rozkład czasu pracy określa regulamin pracy uzgodniony ze związkami
zawodowymi działającymi w jednostce.
4. Jeżeli wymagają tego potrzeby jednostki badawczo-rozwojowej, pracownicy
mogą być zatrudniani poza godzinami pracy, a w szczególnych przypadkach -
także w nocy oraz w dni wolne od pracy, na zasadach określonych w Kodeksie
pracy.
5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do kobiet w ciąży oraz osób opiekujących
się dziećmi w wieku do 8 lat.
Art. 57.
(skreślony).
Art. 58.
Pracownikom jednostki badawczo-rozwojowej pracującym
w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia przysługują z tego
tytułu dodatki określone w art. 55 ust. 1.
Art. 59.
1. (uchylony).
2. Pracownikowi jednostki badawczo-rozwojowej przechodzącemu na emeryturę
lub rentę z tytułu niezdolności do pracy przysługuje jednorazowa odprawa w
wysokości trzymiesięcznego, ostatnio pobieranego, wynagrodzenia
zasadniczego, jeżeli okres jego zatrudnienia wynosi co najmniej 10 lat.
3. Okres uprawniający do odprawy ustala się według zasad obowiązujących
przy ustalaniu okresów zatrudnienia uprawniających do dodatków za wysługę
lat.
Art. 60.
Do pracowników naukowych oraz pracowników
badawczo-technicznych jednostki badawczo-rozwojowej w zakresie wynagrodzenia
za czas choroby lub innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy, prawa do
bezpłatnego lub płatnego urlopu dla celów naukowych, artystycznych lub
kształcenia zawodowego, a także urlopu dla poratowania zdrowia oraz
przenoszenia pracowników naukowych mianowanych i jednorazowego zasiłku na
zagospodarowanie - stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące pracowników
naukowych w szkołach wyższych.
Art. 60a.
(skreślony).
Art. 61.
Pracownikom naukowym oraz pracownikom
badawczo-technicznym zatrudnionym na stanowisku głównego specjalisty
badawczo-technicznego lub starszego specjalisty badawczo-technicznego przysługuje
urlop wypoczynkowy w wymiarze 36 dni roboczych rocznie.
(...)
|