| |
Anna SADOCH Biblioteka SejmowaElektroniczne materia³y biblioteczne w procesie kszta³towania zasobów Biblioteki Sejmowej
Proces kszta³towania zasobów Biblioteki Sejmowej (BS) opiera siê na wypracowanych przez lata regu³ach, zebranych w postaci wytycznych zatytu³owanych "Zasady gromadzenia materia³ów bibliotecznych w Bibliotece Sejmowej", ostatnio aktualizowanych w 1999 roku. W dokumencie tym poszczególne grupy materia³ów wydzielono przy u¿yciu dwóch podstawowych kryteriów: kryterium wytwórcy (autora, instytucji sprawczej) oraz kryterium tre¶ci. Praktyka ostatnich lat wskazuje, ¿e nale¿y rozwa¿yæ w³±czenie do polityki kszta³towania zasobów kolejnego kryterium - postaci fizycznej dokumentu, wskazuj±c, jakie materia³y musz± byæ gromadzone w formie tradycyjnej, a jakie - równie¿ lub wy³±cznie - w formie elektronicznej. Próba objêcia tym kryterium materia³ów gromadzonych przez BS stanowi przedmiot mojego referatu.
Czynniki decyduj±ce o wyborze no¶nika dokumentu
Przed podjêciem decyzji dotycz±cych wyboru no¶nika gromadzonych materia³ów nale¿a³o rozwa¿yæ zagadnienia takie, jak:
- dostêpno¶æ dokumentów w postaci tradycyjnej/ elektronicznej,
- cele i zadania biblioteki,
- potrzeby i preferencje u¿ytkowników,
- stan wyposa¿enia biblioteki w sprzêt komputerowy,
- stan zaplecza magazynowego.
Dostêpno¶æ dokumentów w postaci elektronicznej ci±gle jeszcze jest czynnikiem istotnie zawê¿aj±cym pole potencjalnego wyboru: nie mo¿na gromadziæ czego¶, czego nie ma, nie ma za¶ przede wszystkim cyfrowych wersji wszystkich ani nawet znacz±cej czê¶ci bie¿±co wydawanych ksi±¿ek. Z konieczno¶ci trzeba wiêc ograniczyæ przestrzeñ analizy do tych obszarów produkcji wydawniczej, w których proporcje tradycji i nowoczesno¶ci s± lepsze (aczkolwiek równie¿ tu nie mo¿na mówiæ o pe³nej zamienno¶ci): czasopism, wydawnictw organów pañstwowych i samorz±dowych, dokumentów publikowanych przez ró¿ne organizacje (w tym miêdzynarodowe). Materia³y nale¿±ce do tych grup stanowi± bardzo wa¿n± czê¶æ zasobów BS, kluczow± z punktu widzenia realizacji podstawowych zadañ biblioteki: wspierania i dokumentowania procesu legislacyjnego.
Wspieranie procesu legislacyjnego - w rzeczywisto¶ci temat na oddzielny artyku³ - realizuje siê przez ró¿norakie dzia³ania wszystkich jednostek organizacyjnych biblioteki. Stanowi równie¿ nadrzêdny cel bie¿±cej pracy Dzia³u Kszta³towania Zasobów, podczas której wybór materia³ów czêsto bywa rzeczywi¶cie sztuk±, opart± na wiedzy i popart± intuicj± - szczególnie wówczas, gdy dotyczy literatury zagranicznej[1] lub polskiej z dziedzin takich, jak: historia, ekonomia, socjologia, psychologia, pedagogika i in. (polsk± produkcjê wydawnicz± z zakresu prawa i nauk politycznych staramy siê w³±czaæ do zbiorów BS w ca³o¶ci). Je¶li pojawia siê alternatywa: dokument tradycyjny albo elektroniczny, z regu³y wygrywa ten drugi. Czêsto jednak takiego wyboru nie ma (ksi±¿ki) albo byæ nie mo¿e (bazy danych, serwisy internetowe itp.[2]).
W ramach zadañ zwi±zanych z dokumentowaniem procesu legislacyjnego BS gromadzi, przechowuje i udostêpnia materia³y dotycz±ce prac Sejmu i Senatu (w tym druki i sprawozdania stenograficzne) oraz dokumenty stanowi±ce ¼ród³a prawa na terenie RP i UE (dzienniki urzêdowe). Wiêkszo¶æ wymienionych dokumentów jest dostêpna zarówno w postaci tradycyjnej, jak i elektronicznej.
Potrzeby u¿ytkowników, daj±ce siê najkrócej podsumowaæ jako chêæ dostêpu do trafnych i aktualnych informacji w ³atwy i szybki sposób, a tak¿e preferencje bibliotekarzy, staraj±cych siê zapewniæ mo¿liwie wysoki komfort obs³ugi, zdaj± siê potwierdzaæ celowo¶æ gromadzenia w BS dokumentów w postaci elektronicznej. Choæ jak w ka¿dej bibliotece zdarzaj± siê czytelnicy, którzy wol± formy tradycyjne, to komputery ju¿ nikogo nie "strasz±", umiejêtno¶æ ich obs³ugi jest powszechna, programy u¿ytkowe staj± siê coraz bardziej przyjazne, korzystanie z nich najczê¶ciej jest czysto intuicyjne i nie wymaga ¿adnych specjalnych umiejêtno¶ci, a w przypadku k³opotów zawsze mo¿na poprosiæ o pomoc bibliotekarza.
Czêsto bardzo istotne ograniczenie mo¿e stanowiæ liczba stanowisk komputerowych udostêpnianych u¿ytkownikom. Oczywiste jest, ¿e je¶li liczba dokumentów elektronicznych w³±czanych do zasobów biblioteki bêdzie siê istotnie zwiêkszaæ, to sprzêt dotychczas umo¿liwiaj±cy sprawne ("bezkolejkowe") korzystanie z katalogu i nielicznych baz danych nie wystarczy, gdy komputer bêdzie godzinami wykorzystywany przez jednego u¿ytkownika. Co prawda ceny sprzêtu komputerowego stale malej±, ale w wielu bibliotekach, w sytuacji sta³ych niedoborów bud¿etowych, wizja czytelni, w której na ka¿dym stoliku stoi komputer, jest ci±gle jeszcze bardzo odleg³a.
Wspólnym dla wiêkszo¶ci bibliotek problemem jest równie¿ brak wolnego miejsca w magazynach - w dalszej lub bli¿szej perspektywie. Ta bli¿sza, a czasem nawet bardzo bliska perspektywa w istotny sposób zmusza do intensyfikacji procesu zastêpowania dokumentów tradycyjnych ich odpowiednikami elektronicznymi. Biblioteka Sejmowa nie stanowi tu wyj±tku.
Grupy dokumentów gromadzonych w BS w postaci tradycyjnej[3]
- ¬ród³a prawa, takie jak: Dziennik Ustaw wraz z za³±cznikami, Monitor Polski, Monitor Polski B, dzienniki urzêdowe ministrów, urzêdów centralnych oraz wojewódzkie dzienniki urzêdowe,
- Dziennik Urzêdowy Unii Europejskiej,
- polskie wydawnictwa parlamentarne.
Dzienniki urzêdowe organów administracji pañstwowej wp³ywaj± do BS jako egzemplarze obowi±zkowe. Zgodnie z Ustaw± z dnia 20 lipca 2000 roku o og³aszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych[4] tylko ich oficjalne wydania s± uznawane za ¼ród³a prawa na terenie RP. Dotychczas wydania te mia³y postaæ wy³±cznie tradycyjn±, a wszystkie (choæ czêsto liczne - jak w przypadku Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego) witryny internetowe oferuj±ce cyfrowe wersje dzienników urzêdowych mo¿na by³o traktowaæ jedynie jako serwisy wspomagaj±ce. Taki stan rzeczy zosta³ zmieniony Ustaw± z dnia 17 lutego 2005 roku o informatyzacji dzia³alno¶ci podmiotów realizuj±cych zadania publiczne[5], w której na instytucje wydaj±ce dzienniki urzêdowe na³o¿ono obowi±zek prowadzenia ich edycji równie¿ w wersji elektronicznej. Trudno w tej chwili oceniæ, czy i jak wp³ynie to na zasady odnosz±ce siê do bibliotecznych egzemplarzy obowi±zkowych, ale jednego mo¿na byæ ju¿ pewnym: oficjalne edycje elektroniczne dzienników urzêdowych umo¿liwi± wielu bibliotekom i instytucjom ograniczenie ich czêsto wieloegzemplarzowej (i nietaniej!) prenumeraty.
Biblioteka Sejmowa z oczywistych powodów zawsze bêdzie miejscem, w którym bêd± dostêpne wszystkie polskie wydawnictwa parlamentarne (w tym druki, sprawozdania stenograficzne, regulaminy parlamentarne i spisy pos³ów, materia³y informacyjne, ekspertyzy itd.). W tym wypadku nie ma mowy o programowym ograniczaniu siê do gromadzenia wersji elektronicznych (choæ, jak ju¿ wspomniano, wiêkszo¶æ wymienionych materia³ów wersje takie posiada), chyba ¿e edycje tradycyjne przestan± istnieæ w wyniku decyzji cia³ odpowiadaj±cych za ich wydawanie. Mo¿liwe jest natomiast - jak w przypadku dzienników urzêdowych - zmniejszenie liczby egzemplarzy gromadzonych materia³ów parlamentarnych.
Grupy dokumentów tradycyjnych zastêpowanych w miarê mo¿liwo¶ci kopiami elektronicznymi
- Zagraniczne wydawnictwa parlamentarne i urzêdowe
Decyzja o zaprzestaniu gromadzenia zagranicznych wydawnictw parlamentarnych i urzêdowych w wersji papierowej nie zosta³a w BS podjêta. W bliskiej perspektywie wydaje siê ona jednak prawdopodobna w odniesieniu do dokumentów wydawanych w wybranych krajach. Obecnie badamy zawarto¶æ sieciowych serwisów parlamentarnych (i innych) oraz wprowadzamy do odpowiednich rekordów komputerowego katalogu biblioteki odno¶niki (linki) do elektronicznych kopii dokumentów posiadanych przez nas w postaci tradycyjnej.
Podstawowym ¼ród³em gromadzenia tej grupy materia³ów jest wymiana z instytucjami zagranicznymi. Czêsto nasi partnerzy stawiaj± nas przed faktem dokonanym, informuj±c o zaprzestaniu dystrybucji dokumentów w wersji tradycyjnej, co jest uzasadniane mo¿liwo¶ci± internetowego dostêpu do ich elektronicznych odpowiedników.
W 2004 roku BS przeprowadzi³a analogiczn± akcjê: w warunkach dostêpno¶ci znacznej liczby polskich materia³ów parlamentarnych i urzêdowych w Internecie postanowiono ograniczyæ rozsy³anie ich w wersji papierowej. Wybrane spo¶ród partnerów wspó³pracuj±cych z BS w zakresie wymiany i darów instytucje poinformowano o mo¿liwo¶ci korzystania z dokumentów elektronicznych oraz poproszono je o weryfikacjê listy materia³ów otrzymywanych w postaci tradycyjnej. Prawie jedna trzecia naszych partnerów poprosi³a jednak o dalsze dostarczanie im wszystkich lub czê¶ci dokumentów w wersji papierowej (w tym jednostki z krajów takich, jak Niemcy, Wielka Brytania i USA!). Niemniej, dystrybucjê materia³ów uda³o siê ograniczyæ o ok. 40% egzemplarzy drukowanych i 70% mikrofisz.
- Wydawnictwa organizacji miêdzynarodowych
Coraz wiêksza czê¶æ produkcji wydawniczej organizacji miêdzynarodowych (takich, jak np. Organizacja Narodów Zjednoczonych, Rada Europy, Unia Europejska) jest dostêpna w Internecie. Niektóre z tych organizacji (w szczególno¶ci ONZ) prowadz± równie¿ planow± akcjê digitalizacji swoich wydawnictw publikowanych w ubieg³ych latach. Instytucjom, które posiadaj±c status bibliotek depozytowych tych organizacji, przez lata gromadzi³y ich publikacje, daje to mo¿liwo¶æ przeprowadzenia selekcji posiadanych materia³ów.
Po uzyskaniu przez BS statusu elektronicznej biblioteki depozytowej ONZ (wrzesieñ 2003 roku) zostali¶my oficjalnie poinformowani o mo¿liwo¶ci wy³±czenia z naszych zbiorów materia³ów, które maj± swoje cyfrowe odpowiedniki w udostêpnionej nam bazie oficjalnych dokumentów ONZ (Official Documents System). Skorzystali¶my z tego prawa, usuwaj±c znaczn± czê¶æ gromadzonego od 1946 roku zbioru powielanych materia³ów ONZ (tzw. masthead documents) i odzyskuj±c dziêki temu znaczne powierzchnie magazynowe. Okresowo badamy zasiêg chronologiczny digitalizacji ró¿nych grup dokumentów ONZ, planuj±c pod tym k±tem selekcjê zgromadzonego w BS depozytu tej organizacji. Z informacji uzyskanych z ONZ wynika, ¿e w 2006 roku przekazywanie bibliotekom depozytowym materia³ów w postaci drukowanej zostanie wstrzymane.
W 2004 roku po raz pierwszy udostêpniono w wersji elektronicznej wybrane czasopisma prenumerowane przez BS. Zwykle zadanie to biblioteki realizuj±, przystêpuj±c do wybranych konsorcjów i korzystaj±c ze specjalistycznych serwisów sieciowych oferuj±cych setki tytu³ów, co wi±¿e siê oczywi¶cie ze znacznymi kosztami i jest szczególnie odpowiednie dla du¿ych jednostek o wielodziedzinowym profilu gromadzenia zbiorów. W BS zastosowano inn± metodê: samodzielnie zarejestrowano siê w serwisach oferuj±cych poszczególne czasopisma w wersji on-line, uzyskano dostêp do pe³nych tekstów artyku³ów (czêsto przys³uguj±cy w ramach op³aty za prenumeratê tradycyjn±), ustalono linki do odpowiednich tytu³ów, wprowadzono je do komputerowego katalogu BS, a tak¿e opracowano ich wykaz i umieszczono go na stronach internetowych biblioteki, umo¿liwiaj±c tym samym dostêp do 49 czasopism elektronicznych (w tym 44 dostêpnych z sieci wewnêtrznej Kancelarii Sejmu i piêciu wymagaj±cych logowania w Informatorium BS).
Wiêkszo¶æ serwisów udostêpniaj±cych czasopisma elektroniczne oferuje statystyki ich wykorzystania. Statystyki takie uda³o siê uzyskaæ dla 40 tytu³ów. Wynika z nich, ¿e w okresie od maja do koñca 2004 roku z pe³nych tekstów artyku³ów, streszczeñ i spisów tre¶ci korzystano za po¶rednictwem komputerów sieci lokalnej BS ok. 1700 razy. Z danych dotycz±cych 2005 roku wynika, ¿e popularno¶æ tej formy udostêpniania czasopism w BS stale wzrasta.
Zak³adamy, ¿e analiza statystyk wykorzystywania czasopism elektronicznych w d³u¿szym przedziale czasu pozwoli na wyodrêbnienie tytu³ów, które bêd± prenumerowane wy³±cznie w postaci elektronicznej. Zestaw czasopism elektronicznych dostêpnych w BS bêdzie siê stale powiêksza³, szczególnie je¶li pojawi siê mo¿liwo¶æ dostêpu w ramach organizowanych konsorcjów do mniejszych, dziedzinowo wyodrêbnianych grup czasopism. Niew±tpliwie jednak w najbli¿szych latach BS bêdzie kontynuowa³a prenumeratê czasopism równie¿ w wersji tradycyjnej.
Grupy dokumentów gromadzonych wy³±cznie w postaci elektronicznej
Jak wynika z tre¶ci zawartych w poprzednich punktach, w planach BS le¿y ustalenie procedur gromadzenia wy³±cznie w postaci elektronicznej publikacji wybranych organizacji miêdzynarodowych i pozarz±dowych oraz znacznej czê¶ci zagranicznych wydawnictw urzêdowych i parlamentarnych. Materia³y elektroniczne oferowane odp³atnie (w tym licencje) bêd± oczywi¶cie kupowane, natomiast metoda w³±czania do zbiorów publicznie i nieodp³atnie udostêpnianych dokumentów cyfrowych wymaga zastanowienia. Rysuj± siê tu dwa sposoby postêpowania z coraz wiêksz± grup± dokumentów o dostêpie otwartym (open access). Po pierwsze, materia³y takie mo¿na opisywaæ w katalogu bibliotecznym jako dokumenty elektroniczne o dostêpie zdalnym, udostêpniaj±c u¿ytkownikom linki do ich zawarto¶ci. Niebezpieczeñstwa zwi±zane z takim rozwi±zaniem s± oczywiste: nie ma gwarancji, ¿e okre¶lony dokument zawsze bêdzie dostêpny w sieci oraz ¿e zawsze bêdzie mia³ taki sam adres. Okresowe (mo¿liwie czêste) sprawdzanie aktualno¶ci linków wprowadzanych do katalogów, konieczne, by zmniejszyæ prawdopodobieñstwo nieprzyjemnych niespodzianek sprawianych u¿ytkownikom, z czasem stanie siê zadaniem bardzo pracoch³onnym (choæ pewnie mo¿na mieæ nadziejê na upowszechnienie rozwi±zañ programowych pozwalaj±cych na automatyczn± kontrolê powi±zañ). Na razie jednak optymalne z punktu widzenia bibliotek wydawa³oby siê kopiowanie odpowiednich plików i ich przechowywanie na w³asnych dyskach sieciowych lub optycznych. W tym wypadku równie¿ wiele problemów pozostaje nierozstrzygniêtych (m.in. sposoby ewidencjonowania oraz ewentualne ograniczenia wynikaj±ce z praw autorskich), a biblioteki - w mo¿liwie krótkim czasie - bêd± musia³y sobie z nimi poradziæ.
W wyst±pieniu dotycz±cym elektronicznych materia³ów bibliotecznych w procesie kszta³towania zasobów BS nie mo¿na pomin±æ jeszcze jednego obszaru dzia³añ biblioteki - digitalizacji zbiorów. Poniewa¿ jak dot±d nie istnieje ogólnopolski program koordynacji prac w tym zakresie, w BS zosta³a podjêta - wydaje siê najbardziej racjonalna w obecnych warunkach - decyzja o objêciu digitalizacj± w du¿ej czê¶ci unikatowego i kluczowego dla wielu u¿ytkowników fragmentu naszej kolekcji: zbioru przedwojennych parlamentariów i dokumentów urzêdowych. Praca ta zosta³a ju¿ w czê¶ci wykonana - udostêpniamy cyfrowe kopie wybranych interpelacji poselskich z okresu II RP, koñczymy prace nad drukami sejmowymi, a w najbli¿szym czasie planujemy digitalizacjê sprawozdañ stenograficznych. W kolejce czekaj± te¿ stare druki ze zbiorów g³ównych biblioteki i z kolekcji Wydzia³u Muzealiów BS.
* * *
W proces kszta³towania zasobów bibliotecznych wpisana jest sztuka wyboru. Wybieramy publikacje, które s± zgodne z profilem gromadzenia i najlepiej, w naszym przekonaniu, bêd± zaspokaja³y potrzeby u¿ytkowników, wybieramy dostawców, którzy oferuj± najkorzystniejsze ceny i warunki dystrybucji, wybieramy tak¿e dokumenty, które mo¿na wy³±czyæ ze zbioru, nie zmniejszaj±c jego warto¶ci informacyjnej. Staramy siê przy tym opracowaæ i wdro¿yæ optymalne procedury dzia³ania. Wycinek takich dzia³añ zosta³ zaprezentowany w moim wyst±pieniu.
Przypisy
[1] Proces wyboru literatury zagranicznej wspiera i zatwierdza Komisja ds. Nabytków Zagranicznych Biblioteki Sejmowej. W pracach Komisji, oprócz dyrektora i wybranych pracowników BS, uczestnicz± równie¿ zaproszeni eksperci - dwaj profesorowie, wybitni specjali¶ci z zakresu prawa. [2] W wypadku dokumentów elektronicznych mo¿e pojawiæ siê inna alternatywa: abonament na okresowy dostêp do serwisu internetowego albo (aktualizowane b±d¼ nie) wydania na dyskach optycznych, o porównywalnych kosztach nabycia. Tylko pozornie przewaga serwisu internetowego jest bezdyskusyjna. Je¶li wiadomo, ¿e czêstotliwo¶æ aktualizowania informacji nie jest du¿a, a materia³y nie bêd± nale¿a³y do grupy najczê¶ciej wykorzystywanych zasobów bibliotecznych, optymalny mo¿e byæ wybór dokumentu na CD. [3] W dalszej czê¶ci opisane s± wy³±cznie grupy tych dokumentów, które wystêpuj± w obu postaciach: tradycyjnej i elektronicznej. [4] Dz.U. 2000 Nr 62, poz. 718. [5] Dz.U. 2005 Nr 64, poz. 565.
| |